OOK HET NOORDEN
Regen zal het zuiden van de stad
vernielen
zal vernielen
het zuiden van de stad...
En het verbaast mij dat ik niet diepbedroefd ben.
Kijk:
de gevoelens van de wolk liepen over
in een regenvlaag
en ik die hou van gevoelens
ben niet diepbedroefd over dit spektakel.
Ik kijk, maar
ik zie niets anders dan de wolk
die zijn verdriet
uitzingt.
Neen!
Ik moet de regen van verdriet in mij vieren.
Ik kijk, maar
ik zie niets anders dan de wolk
die zijn nachtelijke woede uitzingt
en op de weerlicht, op mijn aderen
bespeelt de melodie van zijn wilde, wakkere gesel.
Vannacht
moet ik
de regen van tedere gevoelens in mij
vieren.
Op dit ogenblik
ben ik expressief en explosief, zoals woede
kan zijn, en net als de woede, ben ik oppermachtig.
Zo kan ik de Divan van Hafez nemen
en zijn bladzijden verscheuren
met mijn blote handen
ook kan ik - als een lemmet, als een subtiel proces van verwelken
geloven in de nood aan bloed en herfst,
en ik kan op het stormpad gaan staan
en een tuin vol kiemen en dauw vernielen
en ik kan zelfs
van nabij
het onthoofden een voor een
van wel duizend jonge lammeren aanschouwen.
Op dit ogenblik
ben ik expressief en explosief.
Het zuiden van de stad zal worden vernield
zonder daarover bedroefd te zijn.
Ik geloof in de wolk
Ik ben zeker dat de wolk dit begrijpt
en al zijn zaden niet tevergeefs zal
storten op dit gebrek aan menselijkheid.
Het zuiden van de stad zal worden vernield
zonder daarover bedroefd te zijn, zonder bedroefd te zijn
Het zuiden van de stad moet worden vernietigd.
Wreed?
Neen, dit is geen wreedheid
wreedheid is het treuren om de plassen
wreedheid is het treuren om de bezems in de vallei
en van op de bergtop medelijden tonen voor de vallei
wreedheid is altijd zo geweest
De vloed beweert dat,
Ik ook.
Wreedheid is altijd zo geweest.
En de vloed zegt:
laat al de plassen gevuld worden
het gelaat van de aarde moet gelijk gemaakt worden.
Gezegend zij het bloesemen van de zon in de vlakte.
Kijk:
het edelste stormen
krachtig, en met mateloos gebrul en woede
aanschouwt:
het razen van Een jungle vol dravende en hijgende olifanten
en de vrees voor een cataclysme
dat het hart van de aarde en de tijd in zijn greep houdt.
Kijk:
de meest glorierijke vloed
Een passioneel ding, episch
als een gezang over het verdrag tussen natuur en geschiedenis.
Kijk:
hoe goed indien geweten
alles mogelijk wordt.
Kijk, kijk:
wie beweert er dat vernieling niet spectaculair is?
Wie zegt er dat vernieling bedroeft?
Het zuiden van de stad zal worden vernietigd
zonder daarover bedroefd te zijn...
Het storten van water zal het zuiden vernietigen
en de vernietiging van het zuiden
zal het noorden vernietigen.
Teheran, 1969.
terug naar boven
Regen zal het zuiden van de stad
vernielen
zal vernielen
het zuiden van de stad...
En het verbaast mij dat ik niet diepbedroefd ben.
Kijk:
de gevoelens van de wolk liepen over
in een regenvlaag
en ik die hou van gevoelens
ben niet diepbedroefd over dit spektakel.
Ik kijk, maar
ik zie niets anders dan de wolk
die zijn verdriet
uitzingt.
Neen!
Ik moet de regen van verdriet in mij vieren.
Ik kijk, maar
ik zie niets anders dan de wolk
die zijn nachtelijke woede uitzingt
en op de weerlicht, op mijn aderen
bespeelt de melodie van zijn wilde, wakkere gesel.
Vannacht
moet ik
de regen van tedere gevoelens in mij
vieren.
Op dit ogenblik
ben ik expressief en explosief, zoals woede
kan zijn, en net als de woede, ben ik oppermachtig.
Zo kan ik de Divan van Hafez nemen
en zijn bladzijden verscheuren
met mijn blote handen
ook kan ik - als een lemmet, als een subtiel proces van verwelken
geloven in de nood aan bloed en herfst,
en ik kan op het stormpad gaan staan
en een tuin vol kiemen en dauw vernielen
en ik kan zelfs
van nabij
het onthoofden een voor een
van wel duizend jonge lammeren aanschouwen.
Op dit ogenblik
ben ik expressief en explosief.
Het zuiden van de stad zal worden vernield
zonder daarover bedroefd te zijn.
Ik geloof in de wolk
Ik ben zeker dat de wolk dit begrijpt
en al zijn zaden niet tevergeefs zal
storten op dit gebrek aan menselijkheid.
Het zuiden van de stad zal worden vernield
zonder daarover bedroefd te zijn, zonder bedroefd te zijn
Het zuiden van de stad moet worden vernietigd.
Wreed?
Neen, dit is geen wreedheid
wreedheid is het treuren om de plassen
wreedheid is het treuren om de bezems in de vallei
en van op de bergtop medelijden tonen voor de vallei
wreedheid is altijd zo geweest
De vloed beweert dat,
Ik ook.
Wreedheid is altijd zo geweest.
En de vloed zegt:
laat al de plassen gevuld worden
het gelaat van de aarde moet gelijk gemaakt worden.
Gezegend zij het bloesemen van de zon in de vlakte.
Kijk:
het edelste stormen
krachtig, en met mateloos gebrul en woede
aanschouwt:
het razen van Een jungle vol dravende en hijgende olifanten
en de vrees voor een cataclysme
dat het hart van de aarde en de tijd in zijn greep houdt.
Kijk:
de meest glorierijke vloed
Een passioneel ding, episch
als een gezang over het verdrag tussen natuur en geschiedenis.
Kijk:
hoe goed indien geweten
alles mogelijk wordt.
Kijk, kijk:
wie beweert er dat vernieling niet spectaculair is?
Wie zegt er dat vernieling bedroeft?
Het zuiden van de stad zal worden vernietigd
zonder daarover bedroefd te zijn...
Het storten van water zal het zuiden vernietigen
en de vernietiging van het zuiden
zal het noorden vernietigen.
Teheran, 1969.
terug naar boven
| KHOI (Perzische Poëzie) gekozen en vertaald door Henri Thijs |
 | |  | |  | |  | |  | |  | |  |
| Copyright © 2002/ 2009 't Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje, Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de schermresolutie van 1024 x 768 |