| Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
De Russische dichter Genrikh Sapgir werd geboren in Biysk, een zuiders
Siberisch stadje dichtbij de rivier de Ob en ten noorden van de
Altaibergketen die grenst aan Mongolië, Tuva, China en Kazakhstan.
Henri Thijs vertaalde naar het Engels van Artyom Kotenko
8 gedichten gekozen uit de bundeling "Tactile Instruments" (1989-99)
gepubliceerd in "New Literary Revieuw" in 2000.
VOORWOORD BIJ WOORDEN (1989)
Een flikkerende cirkel
verdwijnend in het donker
daagt op
(kus jouw adem)
(kus jouw gedachte over het kussen van je adem)
(kus je kus)
Hoog, hoog boven ons:
de hemel!
(niet ademend)
daar, hoog boven ons
(staande op de toppen van
de tenen ademt in de hoogte)
- een vogel! –
(luchtig, bijna onmerkbaar –
ademt uit als het zweven door de lucht)
CHRISTUS EN PETRUS
(ga ergens aan het water zitten:
aan de zee, een rivier, een vijver, een zwembad,
of plaats een voetbal voor je)
(sla hard in het water met je hand-
smak!)
(sla ritmisch in het water als met roeispanen-
slip-slop
slip-slop
slip-slop
slip-slop!)
(schep het water op met beide handen
en val erin met een spattende plons)
plurash-shh!
druppel!druppel!druppel!
plurash-shl!
druppel!druppel!druppel!
(adem over het water om het glad te strijken
zoals de wind – verschillende keren)
psh-sh-sh!
(klop nu tweemaal op het water)
flip-flop
flip-flop
(roep)
-Heer!
(vredevol)
-Sta op het water, wandel erover
en heb geen schrik
(Hevig klotsend, zoals mensen gaan
met hun enkels diep in de modder)
SLIP-SLOP
SLAP-FLIP
SLURP-FLOP!
(duik luidruchtig in de branding
of val in je voetbad)
-Red me, Heer!
(luister naar het geluid van de zee,
van de rivier, van het bad,
van de natte stilte)
GEESTEN
(lichte adem) – iemands aanwezigheid
(nog lichter) – hier is er een andere…
(korte snak drie keren) – “Zdravstvji” (Hallo! Dag!)
(zuig de lucht drie keren) – “Hier ben je”
(een gelukkige uitademing) –“ Ik ben hier en voel me goed”
(een zalige uitademing) –“ Ik ook – we zijn dicht bij elkaar”
(een geamuseerde halve inademing) – “Wie is het?”
(nog korter) – “Een vreemdeling!”
(verachtende uitademing) –“ Hij is lichamelijk”
(een abrupte uitademing) – Laat ons gaan vliegen - we werden
afgeluisterd”
STERF, SULAMITE!
(Raak het stuk vlees aan, grijp het)
Mijn lief!
Jouw ogen – ogen van een gazelle
Jouw borsten – heuvels van Judea
Jouw benen - ranke cypressen
(kus het stuk vlees)
Jouw lippen – hart
van een ontluikende roos
(leg je hand op het rauwe vlees
en wees stil)
Jouw romp - diepe
dorstlessende bron.
(Grijp plots het keukenmes
en steek het in het vlees)
Sterf, Sulamite !
AMARIL EN PELS
Leg het stuk amaril en het stuk pels
voor u
Als ik met mijn ongeschoren wang…
(raak de amaril aan)
Als jij, met je wimpers…
(raak de pels aan)
…Jij bent in de metro van Moskou
aan mij aan het denken
(raak de amaril aan)
Ik wandel in de sombere straat
Of ga bezeten met de lift op en neer
(raak de pels aan)
Nu zijn er al vele jaren gepasseerd
sedert we elkaar ontmoetten – en jij bent vergeten
(raak de amaril aan)
Vandaag – eindelijk – kuste een wildvreemde
de lucht rondom jou
Nestelde zich bij jou en raakte je wang aan
(raak de amaril aan)
Jouw wang werd vochtig
en jij herinnerde je alles,
alles!
Wat voor oogwimpers!
Herinner jij je nog?
(raak de pels aan)
LUISTER!
De lucht ademt
Iemand ademt achter de muur
Duiven ademen op het dak
Daken ademen in de zon
Bladeren ademen in de zon
Gedachten ademen
En hier adem ik
En daar zijn de ademloze doden
De etherische wind ademt
VERHEERLIJKJNG
(Zo’n diepe indademing die je doet toenemen –
je toelaat de hele wereld in je op te nemen)
(Adem voorzichtig het overtollige uit)
(Adem in een andere atmosfeer)
(Adem een vernieuwde wereld uit)
(Zuig hem op opnieuw en strek je armen uit
als vleugels)
HET PROCES
Ik spreek met God
als een vriend
maar betrouw alleen
mijn benen
Zij dragen mij
naar het plein
voor het Laatste Oordeel
“Wat gebeurde er
Wie hangen ze op?
Antwoord mij!”
Zij zijn Joden
aan het executeren.
“Zeker niet alle
dokters?
(Gelach)
“Rabinovich?
Rabinovich!
Abramovich?
Abramovich!
En Gurevich?
Ja, Gurevich!
En Petrov Ivan Petrovich?”
Vreemd.
De kerel kijkt
veelbetekend. Het koud zweet
breekt mij uit.
“Jij hoort tot niet toevallig
bij een secte?”
Kameraden,
Een intellectueel!
De oorlog was ten einde. Dan
begon de slachting.
Het werd zo erg dat
God mijn beste vriend
niemand kon helpen.
God heeft een enkel groot gebrek:
hij wordt gehinderd door intellect.
terug naar boven
Siberisch stadje dichtbij de rivier de Ob en ten noorden van de
Altaibergketen die grenst aan Mongolië, Tuva, China en Kazakhstan.
Henri Thijs vertaalde naar het Engels van Artyom Kotenko
8 gedichten gekozen uit de bundeling "Tactile Instruments" (1989-99)
gepubliceerd in "New Literary Revieuw" in 2000.
VOORWOORD BIJ WOORDEN (1989)
Een flikkerende cirkel
verdwijnend in het donker
daagt op
(kus jouw adem)
(kus jouw gedachte over het kussen van je adem)
(kus je kus)
Hoog, hoog boven ons:
de hemel!
(niet ademend)
daar, hoog boven ons
(staande op de toppen van
de tenen ademt in de hoogte)
- een vogel! –
(luchtig, bijna onmerkbaar –
ademt uit als het zweven door de lucht)
CHRISTUS EN PETRUS
(ga ergens aan het water zitten:
aan de zee, een rivier, een vijver, een zwembad,
of plaats een voetbal voor je)
(sla hard in het water met je hand-
smak!)
(sla ritmisch in het water als met roeispanen-
slip-slop
slip-slop
slip-slop
slip-slop!)
(schep het water op met beide handen
en val erin met een spattende plons)
plurash-shh!
druppel!druppel!druppel!
plurash-shl!
druppel!druppel!druppel!
(adem over het water om het glad te strijken
zoals de wind – verschillende keren)
psh-sh-sh!
(klop nu tweemaal op het water)
flip-flop
flip-flop
(roep)
-Heer!
(vredevol)
-Sta op het water, wandel erover
en heb geen schrik
(Hevig klotsend, zoals mensen gaan
met hun enkels diep in de modder)
SLIP-SLOP
SLAP-FLIP
SLURP-FLOP!
(duik luidruchtig in de branding
of val in je voetbad)
-Red me, Heer!
(luister naar het geluid van de zee,
van de rivier, van het bad,
van de natte stilte)
GEESTEN
(lichte adem) – iemands aanwezigheid
(nog lichter) – hier is er een andere…
(korte snak drie keren) – “Zdravstvji” (Hallo! Dag!)
(zuig de lucht drie keren) – “Hier ben je”
(een gelukkige uitademing) –“ Ik ben hier en voel me goed”
(een zalige uitademing) –“ Ik ook – we zijn dicht bij elkaar”
(een geamuseerde halve inademing) – “Wie is het?”
(nog korter) – “Een vreemdeling!”
(verachtende uitademing) –“ Hij is lichamelijk”
(een abrupte uitademing) – Laat ons gaan vliegen - we werden
afgeluisterd”
STERF, SULAMITE!
(Raak het stuk vlees aan, grijp het)
Mijn lief!
Jouw ogen – ogen van een gazelle
Jouw borsten – heuvels van Judea
Jouw benen - ranke cypressen
(kus het stuk vlees)
Jouw lippen – hart
van een ontluikende roos
(leg je hand op het rauwe vlees
en wees stil)
Jouw romp - diepe
dorstlessende bron.
(Grijp plots het keukenmes
en steek het in het vlees)
Sterf, Sulamite !
AMARIL EN PELS
Leg het stuk amaril en het stuk pels
voor u
Als ik met mijn ongeschoren wang…
(raak de amaril aan)
Als jij, met je wimpers…
(raak de pels aan)
…Jij bent in de metro van Moskou
aan mij aan het denken
(raak de amaril aan)
Ik wandel in de sombere straat
Of ga bezeten met de lift op en neer
(raak de pels aan)
Nu zijn er al vele jaren gepasseerd
sedert we elkaar ontmoetten – en jij bent vergeten
(raak de amaril aan)
Vandaag – eindelijk – kuste een wildvreemde
de lucht rondom jou
Nestelde zich bij jou en raakte je wang aan
(raak de amaril aan)
Jouw wang werd vochtig
en jij herinnerde je alles,
alles!
Wat voor oogwimpers!
Herinner jij je nog?
(raak de pels aan)
LUISTER!
De lucht ademt
Iemand ademt achter de muur
Duiven ademen op het dak
Daken ademen in de zon
Bladeren ademen in de zon
Gedachten ademen
En hier adem ik
En daar zijn de ademloze doden
De etherische wind ademt
VERHEERLIJKJNG
(Zo’n diepe indademing die je doet toenemen –
je toelaat de hele wereld in je op te nemen)
(Adem voorzichtig het overtollige uit)
(Adem in een andere atmosfeer)
(Adem een vernieuwde wereld uit)
(Zuig hem op opnieuw en strek je armen uit
als vleugels)
HET PROCES
Ik spreek met God
als een vriend
maar betrouw alleen
mijn benen
Zij dragen mij
naar het plein
voor het Laatste Oordeel
“Wat gebeurde er
Wie hangen ze op?
Antwoord mij!”
Zij zijn Joden
aan het executeren.
“Zeker niet alle
dokters?
(Gelach)
“Rabinovich?
Rabinovich!
Abramovich?
Abramovich!
En Gurevich?
Ja, Gurevich!
En Petrov Ivan Petrovich?”
Vreemd.
De kerel kijkt
veelbetekend. Het koud zweet
breekt mij uit.
“Jij hoort tot niet toevallig
bij een secte?”
Kameraden,
Een intellectueel!
De oorlog was ten einde. Dan
begon de slachting.
Het werd zo erg dat
God mijn beste vriend
niemand kon helpen.
God heeft een enkel groot gebrek:
hij wordt gehinderd door intellect.
terug naar boven
 | |  | |  | |  | |  | |  |
| Genrikh SAPGIR (1928-1999) keuze en vertaling: Henri Thijs |
