| Copyright © 2002/ 2004: Het Prieeltje Online. All rights reserved. Webdesign: Henri Thijs. Niets uit deze uitgave mag worden gekopieerd zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. 't (muzen-)Koeriertje, Het Oog van de Roos en Het Prieeltje Online zijn trademarks van Het Prieeltje v.z.w., Demerstraat 32 bus 7, 3290 Diest. (België). Tel. 013/33.55.16. Deze site kan best worden bekeken met en werd speciaal geconcipieerd voor de standaardschermresolutie van 800 x 600. |
 | |  | |  | |  | |  | |  |
DRIE GEDICHTEN
KNEUZING (1963)
Kleur vloeit naar de plek, saai paars.
De rest van het lichaam is helemaal verwassen, parelkleur.
In een stenen put zuigt woekerend de zee,
één holte, de gehele zee zijn spil.
De maat van een vlieg, het onheilsteken, kruipt over de muur.
Het hart sluit zich, de zee glijdt terug.
De spiegels zijn afgedekt.
* * *
DE GEHANGENE (1960)
Aan mijn haarwortels kreeg een soort god vat op mij.
Ik sputterde in zijn blauwe spanning als een woestijnprofeet.
De nachten verdwenen uit zicht als een hagedis z'n ooglid.
Een wereld van kale, witte dagen in een kas zonder dak.
Een roofgierige verveeldheid nagelde mij op deze boom.
Als hij mij was, deed hij wat ik deed.
* * *
SCHAAP BIJ MIST (1963)
De heuvels dalen af naar witheid.
Mensen of sterren bekijken mij bedroefd, ik stel hen teleur.
De trein laat een spoor van adem na.
O traag paard, roestkleur, hoeven, treurige bellen -
Elke morgen is de morgen zwart gemaakt, een bloem uitgevallen.
Mijn gebeente houdt een verstildheid vast,
de verre velden vermurwen mijn hart.
Zij dreigen mij een hemel door te laten
zonder sterren, zonder vader, een donker water.
© Hans Kilian: http://www.chroom.net/kilian
(geplaatst op 20-12-2004)
terug naar boven
KNEUZING (1963)
Kleur vloeit naar de plek, saai paars.
De rest van het lichaam is helemaal verwassen, parelkleur.
In een stenen put zuigt woekerend de zee,
één holte, de gehele zee zijn spil.
De maat van een vlieg, het onheilsteken, kruipt over de muur.
Het hart sluit zich, de zee glijdt terug.
De spiegels zijn afgedekt.
* * *
DE GEHANGENE (1960)
Aan mijn haarwortels kreeg een soort god vat op mij.
Ik sputterde in zijn blauwe spanning als een woestijnprofeet.
De nachten verdwenen uit zicht als een hagedis z'n ooglid.
Een wereld van kale, witte dagen in een kas zonder dak.
Een roofgierige verveeldheid nagelde mij op deze boom.
Als hij mij was, deed hij wat ik deed.
* * *
SCHAAP BIJ MIST (1963)
De heuvels dalen af naar witheid.
Mensen of sterren bekijken mij bedroefd, ik stel hen teleur.
De trein laat een spoor van adem na.
O traag paard, roestkleur, hoeven, treurige bellen -
Elke morgen is de morgen zwart gemaakt, een bloem uitgevallen.
Mijn gebeente houdt een verstildheid vast,
de verre velden vermurwen mijn hart.
Zij dreigen mij een hemel door te laten
zonder sterren, zonder vader, een donker water.
© Hans Kilian: http://www.chroom.net/kilian
(geplaatst op 20-12-2004)
terug naar boven
| SYLVIA PLATH (1932-1963) keuze en vertaling: Hans Kilian |
